Vaak geven we een situatie of een ander de schuld van ons lijden.
Dit zou ons vastzetten in een slachtofferrol. Gelukkig kan je de situatie omdraaien. Het lijden dat we ervaren zegt iets over ons en niet over de ander of de situatie.
Pijn, of in ieder geval iets opmerken, is dus eigenlijk fijn, daar het een signaal is dat we op dat gebied slapen of nog wat uit te werken hebben. Het omgaan met die pijn is bepalend voor ons geluk in het leven. Het negeren van de pijn resulteert in het nog sterker terugkomen van deze pijn.

Wat we verlangen is wat we te juist te geven hebben of waar nog een projectie over heen zit.

Vaak kijken we ook naar de dingen die we niet hoeven te delen. De standaard gedachten:
"Als ik maar wist wat ik moest zeggen zou ik met die man gaan praten", "Als ik maar genoeg geld had zou ik iedereen te eten geven"

We moeten onze verbeelding gebruiken bij het ontdekken van de dingen om met mensen te delen. Alles wat je vanuit je eigen overvloed deelt, deel je met het leven zelf en wordt steeds sterker.
De tegenpool: dat mensen niet meer geven maar gaan afwachten totdat het leven gaat geven of nog erger gaan eisen dat het leven hun gaan geven.

Wie zaait zal oogsten. Wordt er niet gezaaid, dan wordt er ook niet geoogst. Wacht dus niet af totdat het leven jou tot vervulling kan brengen. Deel hetgeen dat je echt wilt hebben in het leven. Visualiseer hetgeen dat je wilt bereiken. Besef dat je ook mooie en dure dingen mag visualiseren in het leven. Spiritualiteit is geen strafkamp. Het leven is humor, de humor is de humor te zien.

Wat je dus ook verlangt alleen door te geven kan je er voldoening in vinden