Het klinkt heel stom, maar heel veel, eigenlijk alles, kan je aan jezelf vragen.
Let erbij wel op dat de vraag vanuit je gevoelstelt. We zijn gewend deze vanuit ons verstand te vragen.
Meestal is het een route die je moet volgen, een beetje als spoorzoekertje vroeger.
Ergens logisch want je bent verdwaald in jezelf en anderen en moet de weg gewoon even terugvinden.

Dit levert geen antwoord op
- hoe lang duurt deze ellende nog?; alles wat je overkomt is een spiegel en kan niet als ellende gezien worden en hoe lang heb je zelf in de hand, dus waardeloze vraag
- waarom ik?; alles creëer jezelf of je onderbewustzijn

Dit levert wel een antwoord op:
====
- Wat wil ik dat het antwoord me leert? Dan sta je open voor wat je echt wilt
- Wat kan ik doen om voor mezelf, mijn gezin meer geld te gaan verdienen ?

Probeer het en blijf het proberen, bij geen antwoord kan je andere mogelijkheden ontdekken, antwoord krijgt iedereen.
Als je merkt dat er blokkades op een vraag zit, vraag dan naar welke blokkades en hun ontstaan....

Let erop dat je vragen vanuit het gevoel stelt:
zodra je iets vanuit het verstand vraagt krijg je een antwoord (vaak projectie) vanuit het verstand terug.
Bv. waarom kan ik dat niet levert vaak een antwoord op: omdat je een stommeling bnt. Dat is dus niet de manier van vragen.
Probeer opbouwend te vragen, zoals wat kan ik doen om mijn doel te bereiken, of hoe kan ik dit benutten om verder te komen op mijn levenspad...

Probeer het bewustzijn open te krijgen voor het creatieve. Vraag niet om te krijgen, maar zet het open voor mogelijkheden en kansen en benadruk nooit je dingen die je liever niet ervaart.