De twaalf celzouten van het leven
Dr. Schüßler had zich ten doel gesteld om alle minerale zouten, die voor de werking en opbouw van het lichaam van belang zijn, te vinden. Hij was arts en homeopaat en hield zich bezig met de nieuwste inzichten in de wetenschap. Door zijn uitzonderlijk waarnemingsvermogen was hij in staat om de eerste 12 mineraalzoutverbindingen te vinden.
Schüßler vond 12 mineraalzouten, die voor het functioneren en voor de bouw van het lichaam van groot belang zijn. Intussen zijn in de loop der ontwikkeling van zijn geneeswijze nog eens 12 aanvullende mineraalzouten gevonden. Deze zijn bekend als de aanvullende celzouten. Recentelijk zijn nog eens drie middelen aan deze reeks toegevoegd. Namelijk aurum chloratum natronatum als nr. 25, selenium als nr. 26 en kalium bichromicum - nr.27.
Schüßler had het twaalfde mineraalzout uit zijn geneeswijze verwijderd Hij was door onderzoeken van een chemicus tot de overtuiging gekomen dat nr.12 - calcium sulfuricum niet tot de vaste mineraalzouten behoort die in het lichaam voorkomen. Dit bleek een vergissing. Daarom wordt calcium sulfuricum - nr.12 weer door veel gebruikers gerekend tot de celzouten van dr. Schüßler.
Het onderzoek van dr. Schüßler werd ondersteund door de in die tijd voor het eerst ontwikkelde chemische analyses. Hij schreef ooit zelf, dat zijn onderzoek stoelde op zowel theoretische inzichten als op ervaringen uit de praktijk.
De betekenis van gezonde voeding
Tekorten buiten de cel ontstaan door lichamelijke belastingen. Normaal gesproken worden tekorten door middel van voeding aangevuld. Onze voeding is echter niet meer zo rijk aan mineralen als vroeger het geval was. Met deze problematiek hield dr. Schüßler zich niet bezig, want in zijn tijd was het voedsel veel volwaardiger. Een tekort dat ontstaan is door een ongezonde voedingswijze kan niet door middel van de celzouten verholpen worden. In zo'n geval is het belangrijk dat de voedingsgewoontes worden aangepast. Het lichaam moet gevoed worden met volwaardig voedsel zonder toevoegingen. Hiermee worden vooral groentes en salades bedoeld, maar ook onbespoten rijp fruit en ongeconserveerde volkoren granen.
De gezichtsanalyse laat zien dat mensen die zich volwaardig voeden ook minder celzout-tekorten in de reserves van het lichaam hebben. Door middel van deze analysemethode -ontwikkeld door Kurt Hickethier - en verder ontwikkeld door Thomas Feichtinger kan men in het gezicht van een mens behoeftes ontdekken. Dit is op zich niets nieuws, want het gezicht verraadt heel veel over de mens. Als men een gezicht intensief bestudeert kan men bijv.: zien of de biologische leeftijd van een mens overeenkomt met de werkelijke leeftijd (bijv. "je ziet er jong uit voor je leeftijd" of "het is bij diebelastingen geen wonder datje er ouder uit ziet).
De gezichtsanalyse vertelt heel veel als men er intensief mee bezig is.
Samenvattend geldt: Wie zich met celzouten wil verzorgen, moet gelijktijdig op gezonde voeding letten!
Tekorten ondanks gezonde voeding
Vaak krijgen celzouttherapeuten van geïnteresseerden te horen: "Ik eet gezond, dan kan ik toch ook geen tekorten hebben!" Misschien heeft u zich ook afgevraagd hoe dit kan.
Men moet op het volgende letten:
· doorgegeven of geërfd
Waar de moeder niet genoeg van heeft, krijgt ook de foetus niet genoeg mee. Zo kan de baby bij de geboorte al bepaalde tekorten hebben.
· Voeding
Tradities: mensen houden sterk vast aan eetgewoontes die ze hebben meegekregen. Dit kan aanleiding zijn tot eenzijdige voeding wat gepaard gaat met mineraalstoftekorten.
Volwaardige voeding: door milieubelastingen is er geen werkehjk volwaardige voeding meer voorhanden.
· de problematiek van voeding
De-naturering: als het graan gepeld en de kiem verwijderd is, ontstaat een bijna permanent houdbaar meel, dat echter geen voedingswaarde meer heeft. Isolering: bij de productie van suiker wordt sacharose uit zijn natuurlijk verband gehaald (bijv. melasse, suikerbietsap). Hierbij gaan juist die stoffen verloren, die het lichaam nodig heeft om het te kunnen verwerken en er moeten dan lichaamseigen stoffen worden ingezet.
Polariteit: gezond voedsel kan als vergif werken, als de dosering verkeerd is (bijv. honing, zout,....). De dosering bepaalt of een voedingsmiddel opbouwend of destructief werkt. Bij ieder mens is dit verschillend.
Bereidingswijzen: hoe meer bereidingswijzen (koken-conserveren-opnieuw bereiden) een voedingsmiddel ondergaat hoe meer bestanddelen beschadigd / vernietigd worden.
Kunstmest: bevatten ongeveer 8-10 mineralen, terwijl er wel meer dan 100 zijn. Wordt de grond niet op een natuurlijke wijze volwaardig bemest, dan ontstaan op de langere duur tekorten. Dit heeft zijn weerslag op mens, dier en plant. Wat niet in de grond zit, komt ook niet in de plant voor.
· overbelasting door vergiftiging
Gifstoffen: er is sprake van een groeiende hoeveelheid gifstoffen in onze omgeving en voeding - gevolgen hiervan zijn o.a.: uitslag, allergie, hooikoorts, etc.
· energetische belastingen
Energetische belastingen (stroom, radio, tv, mobiel, omgevingsstraling, etc.) zijn sterk toegenomen.
· geestelijke overbelasting
Geestelijke vergiftiging: de negatieve beïnvloeding van onze geestelijke wereld door o.a. de massamedia (geweld en misdaad overheersen) werkt door op het lichaam (psychosociale stress)
Overdreven denken, angst, negatief denken, grote geestelijke problemen:
het is gelukt om in de immuunbiologie, via fotografie, duidelijk te krijgen hoe een negatief denkend mens zijn immuunveld verzwakt.
Te weinig rust, ontspanning, stress
geen ritme in het leven, veel strubbelingen door grote belastingen;geen plezier in het werk, moderne stress vereist zeer veel energie en lichamelijk prestatievermogen.
Dwangmatige karakterstructuren
dwangmatige karakterstructuren hebben ook hun weerslag op het lichaam.
Verzuring ; Zuren zijn een basisprobleem van de mens. Het is voor onze lichamen van belang dat de zuren en basen in balans zijn. Meestal overheersen de zuren als gevolg van de afbouw en afvalproducten van onze lichamen. We voeren echter ook zuren toe via onze voeding. Een belaste slaapplaats veroorzaakt ook veel zuren omdat het lichaam steeds zijn eigen energieveld in stand moet houden, (bijv. vermoeid, uitgeput wakker worden, geprikkeld,..).
Ouderdom;
De hoge leeftijd die veel mensen bereiken, vereist dat onze mineraalzout reserves veel langer toereikend moeten zijn dan vroeger (preventieve verzorging)
De problematiek van grofstoffelijke mineraalzoutpreparaten
Treden er in het lichaam mineraalzouttekorten op, dan probeert men dit vaak door een hoge dosering te compenseren onder het motto: "hoe meer, hoe beter". Tegen de gangbare grofstoffelijke mineraalpreparaten en isotone dranken moet gewaarschuwd worden. Eenzijdige aanvulling met zekere mineraalpreparaten kan leiden tot ongewenste verschuivingen in de mineralenhuishouding van het lichaam.
Wordt er bijvoorbeeld een hoge dosis ijzer ingenomen dan zal de zinkhuishouding uit balans raken. Een overdosis calcium werkt ook schadelijk op de zinkbalans. Men moet heel voorzichtig zijn met de inname van gesteentemeel of Heilerde, aangezien het lichaam de overbodige mineraalzouten in de vorm van stenen in de nieren of blaas opslaat - men wordt "steenrijk"!
Helpen de gewone mineraalzoutpreparaten niet, dan is dit een teken dat het tekort in de cel (microbereik) nog niet aangevuld is.
Het lichaam - een uitgekiend opslagsysteem
Als mineraalzoutvoorraden door een verhoogde behoefte afnemen, dan leidt dit niet direct tot storingen. Het menselijk lichaam bezit namelijk een uitgekiend opslagsysteem. Het lichaam legt van alle benodigde bedrijfsstoffen een voorraad aan om snel op belastingen te kunnen reageren.
We kunnen onderscheiden:
• opslag met een korte duur, die dient om plotseling optredende (voorbijgaande) belastingen op te vangen
• opslag voor de langere duur, om de werkreserves weer aan te vullen
Lopen de voorraden in de reservoirs terug, dan zullen verschillende functies van het lichaam beperkt worden. De niet levensnoodzakelijke lichaamsdelen zoals haren en nagels lijden hier als eerste onder. De huid wordt rimpelig en neemt een ongezonde kleur aan, er ontstaat vaak een aanhoudende vermoeidheid. Bij een groter tekort zullen verschillende levensnoodzakelijke functies beperkt uitgevoerd worden, bijv. de uitscheiding of vertering kan verstoord raken of de vaatwanden kunnen verharden. In een later stadium zullen ook organen in de malaise betrokken worden en zullen ze niet goed meer functioneren. Wie celzouten toepast, zal bezig zijn de signalen voor tekorten - als voorbodes - te herkennen en te verhelpen. Goede voorzorg voorkomt verstoringen van de gezondheid.
Duur van de inname van celzouten
Als de symptomen verdwijnen door de inname van celzouten, dan zijn de reservoirs van het lichaam bij lange na nog niet aangevuld. Bij de minste belasting kunnen ziektes weer optreden, omdat de reserves nog niet voldoende groot zijn.
Vaak wordt dan beweerd dat de celzouten niet geholpen hebben, maar de betreffende persoon heeft dan de celzouten te kort ingenomen. Als de verstoringen verdwenen zijn, moeten de reservoirs in het lichaam weer aangevuld worden, want bij plotselinge belasting zal het lichaam teruggrijpen op deze reservoirs. Goede zorg van de gezondheid moet het aanvullen van de mineraalzoutreservoirs verzekeren. Dit kan weken, maanden of zelfs jaren duren.
Liebig was een van de pioniers op het gebied van landbouwkundige chemie. Hij leefde in de 19de eeuw in de tijd van dr. Schüßler. Hij voerde het laboratoriumonderwijs in op de hogescholen. Belangrijke werken op het gebied van de chemie zijn afkomstig van hem, zo ook de wet van het minimum.
Hij zegt het volgende: een veld bevat alle voor de groei benodigde stoffen op één na. De groei van het gewas zal bepaald worden door de stof waar het grootste tekort aan is. Als het veld met deze stof verrijkt wordt, dan zullen de planten tot volwaardige wasdom kunnen komen. Als men met het bemesten hier geen rekening mee houdt, krijgt men ondanks alle toegevoerde stoffen, geen volwaardige groei.
Info voor een (gezichts) diagnose vindt u hier